A pine-cone on the windowsill,
its scent vanished with the years, gone,
nevertheless it will remind me still,
those days spent on a mountain side,
and night’s transition into dawn,
when the world colours by morning light
Wildflowers, rustling corn and creek
and you, it is yourself you seek;
until that last one day in May,
when I could no longer stay,
and all was said and nothing left,
besides a pine-cone on the windowsill.
Its scent vanished with the years, gone,
nevertheless it will remind me still.
Like this:
3 bloggers like this post.
lostupabove said:
Naar mijn mening mooier dan “Dennenappel”, wat, meen ik toch, hetzelfde gedicht is.
Heel mooi. Wat taal kan doen bij poëzie. Wat was er eerst, dit of “Dennenappel”?
Steph
Francina said:
Dank je wel Stephanie. Ja, het is hetzelfde gedicht. Grappig dat je dat zegt want ik vind de Engelse versie zelf ook mooier. Die versie had ik ook het eerst geschreven. Het vreemde is dat ik het moeilijk vind de gedichten die ik eerst in Engels schrijf om te zetten naar Nederlands of vice versa. De taal waarin je het originele gedicht schrijft bepaald toch meer dan dat je zou verwachten.
groetjes, Francina
Ina said:
Ook weer erg mooi!
A memory for ever to keep!
Francina said:
Hoi Ina, dank je wel
groetjes, Francina